NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POSTACI, ORGANIZACJE, MIEJSCA, WYDARZENIA I WIERZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 8
Nie wstawaj.
Przykro mi, skarbie.
Musisz być silna.
Od teraz służysz Bogu.
Nie możesz nawet zapłakać nad własnym bólem.
Kochana.
Biedactwo.
Tak mi przykro.
Mistrzyni,
obudziła się pani?
Mistrzyni?
Mistrzyni!
Mistrzyni...
Nie...
Boże...
Nie...
Zostały trzy dni.
Nie rozumiem ani słowa.
Trzynastego stycznia.
Prawdopodobnie wtedy dojdzie do podobnego morderstwa.
Podejrzewam, że zginie ktoś bliski Han Yu-gyeong.
Skąd może pan to wiedzieć?
Do cholery.
Nie macie nic do stracenia,
więc sprawdźcie jej bliskich.
Ile osób pan zna?
Jakich bliskich ma pan na myśli?
Daleką rodzinę, właściciela ulubionej knajpy,
znajomych z klasy, członków klubu,
ładną sąsiadkę...
Na takiej liście będą setki osób.
Jak mamy sprawdzić wszystkich w trzy dni?
I skąd ta pewność, że ktoś zginie?
Cóż...
Chyba zwariuję.
Mogę w czymś pomóc?
Jest pani matką Han Yu-gyeong?
Tak.
Proszę trzynastego nie wychodzić z domu.
Co pan wygaduje?
Czemu mam siedzieć w domu akurat trzynastego?
Nie tylko pani, ale cała pani rodzina.
Proszę skontaktować się z krewnymi
i znajomymi pani córki.
Proszę im powiedzieć, żeby trzynastego zostali w domach,
dobrze?
Boże.
- Co znowu? - Chodź.
Serio?
Musimy gadać akurat tutaj?
Co ty kombinujesz?
O czym pan mówi?
Czemu mieszasz się w śledztwo Hapyeong?
Dzwonili do mnie z tamtejszego posterunku.
Co z tobą?
Podobno nagadałeś głupot rodzinie ofiary.
Miałem powód.
Więc powiedz mi, co to za powód.
- Cóż... - Sami musimy się tym zająć.
Jeśli sprawa się wyda,
może wymknąć się spod kontroli.
Czekam!
Rzecz w tym...
że we śnie dostałem wiadomość od niebios.
Zadowolony?
Zawiozę cię do lekarza.
Ma pan rację, ześwirowałem.
Ty gnojku.
Nie możesz chociaż raz posłuchać mojej rady?
Cholera!
13 STYCZNIA
Idziesz już?
Ryby i tak słabo biorą,
a całkiem przemarzłem. Na dziś mi wystarczy.
Jutro muszę iść do pracy.
Zostajesz tu całą noc?
Skoro już przyszedłem, muszę coś złapać.
No to powodzenia.
- Dobranoc. - Nawzajem.
Co jest z tym autem?
Zablokowało ulicę.
Co się stało?
Złapał pan gumę?
Pomóc panu?
Nie wiedziałem, co robić,
ale przybył wybawca.
Nigdy nie zmieniałem opony.
Rozumiem. Pomogę panu.
Niech no spojrzę.
Źle pan to ustawił.
Lewarka nie można mocować byle gdzie.
Jest do tego specjalne wgłębienie.
Trzeba ustawić go tutaj, inaczej porysuje samochód.
Zna się pan na rzeczy.
A teraz klucz.
Trzeba odkręcić śruby.
Dziękuję za pomoc, dalej dam sobie radę sam.
Na pewno? Proszę.
Potrzymam latarkę.
Jedzie pan na ryby?
To nie sprawia mi przyjemności.
Tutaj nie ma nic innego do roboty.
Nie lubię łapać ryb,
za to ludzi owszem.
Słucham?
Nie zrozumiał pan?
Lubię zabijać.
Niezły żart.
Nie żartowałem.
Kogo przyjechał pan tutaj zabić?
Pana.
- Kim ty jesteś? - Ja?
Twórcą.
Nie zrobiłeś nic złego.
Winę ponosi ten, któremu nie udało się rozwiązać zagadki.
Chwileczkę. Proszę, nie zabijaj mnie.
Nie zabijaj mnie! Proszę...
Granica między bólem a przyjemnością jest bardzo cienka.
NUMER ZASTRZEŻONY
Lubisz wędkarstwo?
Ten psychol...
Wczoraj w nocy doszło do morderstwa.
W okolicach terenu połowów w Maseong w prowincji Gyeonggi-do
znaleziono ciało 40-letniego mężczyzny.
Według świadka, pana Jeonga, który wracał z ryb,
ofiara leżała na środku ulicy z raną głowy
i prętem wbitym w klatkę piersiową.
Przez to, że ofiara zginęła w okolicach łowiska,
a morderstwo było brutalne,
policja podejrzewa, że motywem mogła być zemsta.
Psychopata.
Ilu musi zginąć, zanim zabijesz swoją dziewczynę?
Ciekawe, kto umrze za tydzień.
Psychol!
Cholera!
Do diabła.
DANE PERSONALNE KIM MIN-SEONG
DANE PERSONALNE HAN YU-GYEONG
Cholera, nie mają ze sobą nic wspólnego.
Oszalałeś?
Coś musi ich łączyć.
Muszę się dowiedzieć co.
Nam-hyeon.
Mam dla ciebie łamigłówkę. Spójrz.
Sprawdź tych ludzi.
Wiek, płeć, adres... Nic ich nie łączy.
Inne szkoły, inne prace.
Nie są ani kochankami, ani wrogami.
Nawet nigdy nie minęli się na ulicy.
Ale coś ich łączy.
- Jestem tego pewien. - Co?
Jeśli odkryjesz, co to takiego, dam ci milion wonów.
Wróć, dwa miliony.
Wiem, ile masz oszczędności, nie nabierzesz mnie.
Dupek.
Jasna cholera.
Najpierw spłać długi.
Przepraszam.
Powinnam zaczekać, aż znajdziesz nowego lokatora.
Nie przejmuj się, ja tu zamieszkam.
Kiedy? Teraz.
- A twoje mieszkanie? - Sprzedam je.
Czemu? Bo mam długi.
Nie przyprowadziłaś mi porządnych klientów,
nie mam nawet dziesięciu uczniów.
Co miesiąc muszę opłacać czynsz,
ale nie mam z czego. Co mi pozostało?
Muszę sprzedać dom.
Żałosne.
A ty dokąd wyjeżdżasz?
Coś się wydarzyło i muszę wyjechać za miasto.
Zostawię większość mebli
i sprzedam resztę klamotów.
Powiedz, jeśli coś z tego potrzebujesz.
To wszystko?
Weźmiecie też rower?
SKUP RZECZY UŻYWANYCH
Chwila!
DANE PERSONALNE HAN YU-GYEONG, KIM MIN-SEONG
DANE PERSONALNE HWANG DAE-DU
DANE PERSONALNE KIM NAK-CHEON
To twoja wskazówka.
Rusz głową.
Dzięki temu dowiesz się, kto będzie kolejną ofiarą.
HAN YU-GYEONG, KIM MIN-SEONG
Ale przyrzekam, że nie zabiję twojej dziewczyny.
Ty ją zabijesz.
I to
- będzie ostatecznym dowodem. - Cholera.
Martwy policjant, Kim Nak-cheon, był jedynym, kto rozwiązał moją zagadkę.
A ty dasz radę?
Kim Nak-cheon...
Musi być jakiś wzorzec.
Ma pewne zasady...
Gdzie rower?
Co tu się dzieje?
Wyprowadzam się do świątyni Szamanki Matki.
Nie musisz tam mieszkać, to strasznie daleko.
Szamanka Matka...
zmarła dzień po moim rytuale.
Muszę tam zostać.
To nie jest zwykły budynek.
Zbudowano go w miejscu, gdzie łatwo odbiorę energię niebios.
W tak chaotycznym mieście jak to
trudno mi będzie odebrać tę energię.
Nie rób tego.
Wiem, jaki masz powód,
ale nie musisz traktować mnie inaczej niż wcześniej.
Wyjeżdżam pojutrze.
Sprzedałaś rower?
Cholera.
Detektywie, coś ci przypomnę.
Nie możemy sobie pozwolić na żadne uczucia wobec siebie.
A ja ci przypomnę, że uczuć nie da się kontrolować
jak ilości cukru wsypywanego do kawy.
W takim razie już nigdy nie powinniśmy się spotkać.
Boże.
Szantażujesz mnie?
Spotkaliśmy się z jednego powodu.
Hwang Dae-du.
Dobra. Wrócimy do tej rozmowy, gdy się go pozbędziemy.
Tymczasem cię posłucham
i będę cię traktował jak przypadkową osobę. Zadowolona?
Gdzie on jest?
Rozpoczął nową zabójczą grę.
Grozi mi zabijaniem ludzi.
Trzeba go szybko dorwać.
Nie wiem, co robić.
Co tydzień zabija kolejną osobę.
Dwoje ludzi już nie żyje.
Będzie zabijać, póki nie zgadnę, kto zginie jako następny.
Mówiłaś, że sprawa się skomplikuje, jeśli komuś o tym powiem,
więc nie mogę prosić o pomoc innych detektywów.
Musimy zająć się tym sami.
Skoro o tym mowa,
Seon Yang-woo użył talentu twojej matki, żeby przyzwać duszę Hwang Dae-du.
Możesz zrobić to samo i przyzwać duszę Kim Nak-cheona?
Nikt nie wie o Hwang Dae-du więcej niż on.
Detektyw Kim Nak-cheon mógłby rozwiązać tę zagadkę.
Przyzywanie dusz to nie rozwiązanie.
Nie możesz przesłuchać duszy.
Mógłby kogoś opętać.
Kogo?
Duchy mogą opętać tylko niektóre osoby.
Niech opęta mnie.
Hwang Dae-du opętał Seon Yang-woo,
niech Kim zrobi to ze mną.
To zbyt niebezpieczne.
Mógłbyś zginąć.
Nagle się o mnie martwisz?
Zróbmy to.
Ja...
Nie wiem, czy potrafię.
Nie wiem, czy jestem w stanie przyzwać duszę.
Jeśli będziemy się wahać, za tydzień zginie kolejny człowiek.
Nie mamy lepszej opcji.
Żeby przyzwać duszę,
potrzebuję jego szczątków
lub przedmiotu, który był dla niego ważny.
ŚP. KIM NAK-CHEON
POLICJA
Pożyczę to na chwilę.
POLICJA SEULSKA
A co z jego prochami?
No wiesz...
Nie dał nam pozwolenia, żeby je zabrać.
Poza tym, co pomyślałaby jego rodzina?
To niestosowne.
Mówiłaś, że przedmiot, który był dla niego ważny, też zadziała.
Jeśli mamy dorwać Hwanga, musimy być bezwzględni.
O to się nie martw.
Niczego nie pragnę bardziej niż rozerwać go na strzępy.
Dobra. Co teraz? Co powinniśmy zrobić?
Jadę do Hongsan.
Czeka mnie tam sporo pracy.
Możesz przyjechać tam wieczorem.
Nie możemy zrobić tego tutaj?
Przyzywanie duszy
wymaga dużej ilości energii, nawet od medium.
Trzeba to zrobić w miejscu naładowanym energią.
Nie podoba mi się, że tam mieszkasz, Seo-jeong.
Moje szamańskie imię to Myojin.
- Nie nazywaj mnie przyziemnym imieniem. - Jasne, pani Hong Myojin.
Wystarczy Myojin.
Boże.
Chociaż zjedz coś przed wyjazdem.
Jem tylko surowe rzeczy.
No to odwiozę cię na autobus.
Pojadę sama.
Obiecałeś, że nie będziesz tak się zachowywać!
Nie kazałem ci mnie kochać!
Nie możemy razem jeść, nie mogę cię odprowadzić.
Czemu z rozpędu nie zasłonisz sobie twarzy
jak jakaś królowa z dynastii Joseon?
Cholera.
Inaczej...
mogłabym zmienić zdanie.
Przekroczyłam granicę, za którą nie ma już odwrotu.
POSTERUNEK W SANGDONG
To zbyt niebezpieczne.
Mógłbyś zginąć.
Na pewno tego nie zrobiłeś?
Niedługo umrzesz?
Czemu patrzysz na mnie takim wzrokiem?
Słuchaj.
Zawsze chciałeś je mieć. Są twoje.
Co? Serio?
Oddajesz mi je?
Noś te okulary
i czasem o mnie pomyśl.
Nagle jesteś jakiś taki miły,
ale mnie to nie cieszy, tylko przeraża.
Wpakowałeś się w kłopoty?
Ale co się stało, to się nie odstanie.
Kto daje i odbiera, ten się w piekle poniewiera.
- Młody? - Słucham pana.
- Czy wiesz... - Tak?
...gdzie jest komendant Yu?
Nie jestem pewien.
Ostatnio wyglądał na przybitego.
Pokłócił się z córką?
O matko.
Proszę to wypić.
Nie chcę tego.
Dobre.
O co chodzi? Coś się stało?
Nic.
Zachowuje się pan jak jakiś dzieciak.
O co chodzi?
Cóż...
Spójrz na mój brzuch.
Chyba mam wodobrzusze.
- Co? - Czuję to.
Ostatnio jestem odrętwiały i zmęczony
od razu po wstaniu z łóżka.
Zobacz moje oko. Jest żółte?
Powinien pan iść do szpitala.
Boję się. A jeśli lekarz powie, że nie zostało mi dużo czasu?
Przed śmiercią chcę zobaczyć, jak moja córka wychodzi za mąż.
Proszę przestać. Dramatyzuje pan.
Jeśli umrę, zostanie sama. Nie ma matki.
Na samą myśl chce mi się płakać.
Jedziemy do szpitala.
Czekaj.
Usiądź na chwilę.
Mam do ciebie prośbę.
Długo nad tym myślałem, ale tylko ciebie mogę o to prosić.
Jeśli coś mi się stanie,
zaopiekuj się moją córką.
Jest strasznie uparta i chce zostać policjantką.
To mnie wykańcza.
Wiesz, jak ciężka jest ta robota...
Przemów jej do rozumu, żeby poszła na normalne studia.
I...
gdy wyjdzie za mąż...
odprowadź ją do ołtarza.
Boże.
INTERNISTA
Panie doktorze.
Jestem gotowy.
Proszę powiedzieć mi prawdę.
Ile czasu mi zostało?
On naprawdę ma wodobrzusze?
Ma pan...
Dolega panu...
otyłość brzuszna.
Słucham?
Powinien pan poćwiczyć.
Do diabła.
- Jestem za gruby? - Tak.
Niech mnie pan puszcza!
Stawiam ci drinka, gołębiu numer jeden.
- Bardzo dziękuję. Chodźmy. - Boże.
Przekroczyłam granicę, za którą nie ma już odwrotu.
To jakiś absurd.
No proszę.
Boże.
Ona nie umie nawet ogarnąć własnych rzeczy.
Jakim cudem ma uratować świat?
Jestem przerażony, więc zaczynajmy od razu.
Jadłeś dziś i wczoraj mięso?
Ani mięsa, ani warzyw. Ze strachu nie mogłem nic przełknąć.
Piłeś?
Korciło mnie jak diabli, ale nie.
Odbyłeś stosunek
albo uczestniczyłeś w innych czynności seksualnych?
- Co? - A powinienem?
Słuchaj uważnie.
Gdy przyzwę duszę,
na chwilę znajdzie się tutaj.
A potem sprawię, że cię opęta.
Wtedy dusza detektywa Kim Nak-cheona
przejmie kontrolę nad twoim ciałem.
A co będzie ze mną?
Pewnie poczujesz się, jakbyś głęboko spał.
Tak samo jak we śnie
będziesz mógł wyczuć pewne rzeczy.
Może nawet coś zobaczysz.
Ale pamiętaj, nie próbuj się wybudzić.
Myśl o tym, że to tylko sen.
Twoja dusza będzie uśpiona,
ale twoimi myślami, wiedzą i moralnością
podzielisz się z detektywem Kim Nak-cheonem.
Nie jestem wykształcony, nie mam za bardzo czym się dzielić.
Nie pajacuj.
Muszę, bo umieram ze strachu.
Gotowy?
Powiedzmy.
Zaczynam.
Czekaj.
O co chodzi?
Głupio mi, że mu rozkazujemy
i wyciągamy go z nieba bez jego zgody,
ale powiedz mu, żeby nie robił z moim ciałem wszystkiego, co zechce.
Zaczynam.
Czekaj.
Chyba żartujesz.
Na pewno nie będzie takiej potrzeby,
ale na wszelki wypadek...
jeśli coś pójdzie nie tak i się nie wybudzę,
mam ostatnie życzenie.
Skremuj moje ciało...
i wsyp prochy do Morza Japońskiego.
Odwiedzaj mnie czasem na chwilę
w miejscu, gdzie je rozsypiesz, dobrze?
I...
Moja twarz, oczy, nos, usta i głos...
Zapamiętaj je. Mój beznadziejny charakter też.
Zapamiętaj je jak hymn państwowy.
Dzięki temu od razu rozpoznamy się w kolejnym życiu.
No dobrze...
Jestem gotowy. Zaczynajmy.
Daj mi rękę.
On tu jest?
Skąd wiesz?
Boże.
Chwyć to.
Teraz przejmie twoje ciało.
Kim jesteś?
Pan Kim Nak-cheon?
Panie Kim.
Hwang Dae-du...
Pamięta go pan?
Tak.
Wrócił do życia.
Co?
To wszystko prawda.
Jeśli nie zatrzymamy Hwang Dae-du,
świat ulegnie zagładzie.
Tylko pan
może go dorwać.
Nie mogę.
Zapewne w ostatnich wspomnieniach
pamięta pan siebie jako alkoholika.
Musi pan znów stać się sobą z 1995 roku,
jak najszybciej.
Źle, że mnie pani przyzwała.
Tamten ból...
Nie chcę znów tego przeżywać.
Odczytałam kiedyś myśli Hwang Dae-du.
Jedyną osobą, której się boi,
jest pan, detektywie Kim.
Poczułam to.
- Proszę nam pomóc. - Mówiłem, że nie mogę!
Odkąd wrócił, wielu ludzi straciło życie.
Za cztery dni znów kogoś zabije.
W nieskończoność będzie toczył tę zabójczą grę.
Nie wiadomo, kto będzie kolejną ofiarą.
To może być ktoś, kto był panu bliski
lub na kim pan polegał.
A nawet ktoś z pana rodziny.
Każdy...
może być jego celem.
Moja rodzina...
Kang Pil-seong...
Nic o nim nie wiem.
Detektywie Kim,
pana dusza jest teraz z nim związana.
To dezorientujące, ale jeśli się pan skupi,
wyczuje pan wszystko,
co wie detektyw Kang.
Co panią z nim łączy?
Jesteśmy...
znajomymi.
Jesteśmy...
tylko znajomymi.
Proszę zaczekać.
ZABÓJSTWO HAN YU-GYEONG
Ty draniu...
Nie chcesz wiedzieć, kto jest moim następnym celem?
Pierwsza będzie miła i ładna ekspedientka ze spożywczaka.
Musi tam pracować, bo jej mąż zarabia ochłapy.
Druga to dziewczynka
z przedszkola Saetbyeol.
Córka ekspedientki.
Wiesz co?
Granica między bólem a przyjemnością jest bardzo cienka.
Najpierw zabiję małą, żeby matka to zobaczyła,
a potem zabiję też ją.
Ból, jaki poczuje na widok śmierci córki,
będzie niewyobrażalny.
Ale krótki,
bo sama zginie niedługo później.
Chory psychol.
Sukinsyn.
Cholerny...
Do diabła.
Ma pan jakieś objawy
oprócz omamów słuchowych i wzrokowych?
Co noc mam sny.
W każdym śnie kogoś zabijam.
Czasem nie odróżniam snu od rzeczywistości.
Zostawimy pana w szpitalu.
Wszystko dobrze?
Przez jakiś czas proszę nie kontaktować się z rodziną,
na wypadek, gdyby coś się stało.
Kochanie.
DO DETEKTYWA KIM NAK-CHEONA
Jeśli czyta pan ten list,
to znaczy, że przejął pan moje ciało.
Możliwe, że czuję i widzę
to samo, co pan.
Przepraszam, że pana wezwaliśmy
i wyrwaliśmy ze spoczynku, ale sam nie dałem rady.
Błagam pana,
niech pan dorwie Hwang Dae-du.
Ludzie, których pan spotka, będąc w moim ciele,
są osobami, które kocham i na których mi zależy.
Proszę ich ochronić przed Hwang Dae-du.
A jeśli wyczuwa pan moją duszę,
wie pan, kogo kocham najbardziej.
Proszę chronić tę kobietę.
Jeśli kiedyś będzie pan musiał wybrać
między jej życiem a moim,
proszę się nie wahać i uratować ją.
Liczę na pana.
To nieco kłopotliwe,
ale proszę też, żeby ustawiał pan ryż na ołtarzyku w moim pokoju
i codziennie palił kadziła.
Boże, jaki z niego słabeusz.
To ciało jest bezużyteczne. Cholera jasna.
ZAKAZ WSTĘPU
DANE PERSONALNE HAN YU-GYEONG
DANE PERSONALNE KIM MIN-SEONG
ZAKAZ WSTĘPU ŚLEDZTWO W TOKU
Właśnie wychodzę. Dobrze.
Dzień dobry.
Dzień dobry panu.
Siadaj przy swoim biurku.
Coś się stało? Czemu ignorujesz moje wiadomości?
Skupmy się na pracy.
Muszę z tobą porozmawiać.
Chodź.
Co się dzieje?
Naprawdę coś się stało?
Powiedz coś, dupku. Denerwujesz mnie.
Nic się nie stało. O co chodzi?
Coś jest nie tak.
Twoje oczy...
Jesteś jak zupełnie inny człowiek.
- Pil-seong... - Znaleźli Yong-sika.
Co? Pil-seong!
- To ten samochód? - Tak.
Przyjechał.
Aresztujcie go, gdy wyjdzie z samochodu.
- Idziemy. - Tak jest.
Kim Yong-sik.
Cholera.
- To nie Kim Yong-sik. - Co?
Cholera. I tak go łapcie!
Cholera.
Bierzcie go!
- Detektywie Choe. - Puszczaj!
- Zostaw! - W aucie ktoś jest.
Nie ruszaj się.
Ręce do góry, Kim Yong-sik.
Hej!
Detektywie Kang, co ty wyprawiasz? On jest uzbrojony!
Kim Yong-sik, nie ruszaj się.
Spokojnie.
Rzuć nóż albo coś ci się stanie.
To tobie coś się stanie.
Uwaga!
Yong-sik był mistrzem amatorskiego boksu.
Detektywie Kang, odsuń się!
Co za idiota.
Hej,
czy ja mam zwidy?
Hej.
Przynajmniej odzyskał pan mowę.
HAN YU-GYEONG HAPYEONG-GU, SEUL
ZAWÓD: OBSŁUGA KLIENTA GRUPA KRWI: B
KIM MIN-SEONG MASEONG-SI, GYEONGGI-DO
ZAWÓD: BUDOWLANIEC GRUPA KRWI: 0
„Hapyeong-gu”.
„Maseong-si”.
Hwang Dae-du,
co ty kombinujesz?
- Mówi Kim Nak-cheon. - Odkrył pan coś?
Nie. Nic.
Co zrobimy?
Powiedział, że jutro zabije kolejną osobę.
Co jeśli zabija przypadkowych ludzi
i stwarza pozory, że coś je łączy?
Nie, on musi wszystko kontrolować.
Zabija ludzi, kierując się własnymi zasadami.
Rzecz w tym,
że nie mam pojęcia, co łączy jego ofiary.
Detektyw Kang mówił, że zdaniem Hwang Dae-du
pan z łatwością by to odkrył.
Różne adresy, szkoły, praca...
Nic ich nie łączy.
Inna płeć, wiek, nazwiska. Jak mam dojść do tego, co ich łączy?
Jestem idiotą!
Co się stało?
Han Yu-gyeong.
Kim Min-seong.
O co chodzi?
To nazwiska ludzi, których zabił 20 lat temu.
Pierwszą ofiarą była Han Yu-gyeong.
A drugą Kim Min-seong. Cholera!
Jak mogłem to przeoczyć?
W takim razie
kolejną ofiarą będzie...
„Han Yu-gyeong”.
„Kim Min-seong”.
„Do Ji-suk”?
Do Ji-suk.
Trzecią ofiarą...
będzie Do Ji-suk.
- Do Ji-suk? - Muszę kończyć.
DANE PERSONALNE DO JI-SUK
Przepraszam, że tak późno dzwonię. Dodzwoniłem się do pani Do Ji-suk?
Rozumiem. Jest w pracy?
W całym kraju mieszka 16 osób o tym nazwisku.
Całe szczęście, że jest rzadkie.
Han Yu-gyeong i Kim Min-seong...
Łączą ich nie tylko nazwiska. Byli w podobnym wieku,
co swoi imiennicy zabici 20 lat temu.
Zamordowana Do Ji-suk była po czterdziestce.
Tylko dwie kobiety o tym nazwisku są po 40 i przed 50.
Jedna przeprowadziła się do Kanady,
a druga mieszka w Daeju.
Rozumiem. W takim razie jadę do Daeju.
To mieszkanie pani Do Ji-suk?
- Jest teraz w domu, sprawdziłem. - Powiedział jej pan o sytuacji?
- Nie. - Co?
Jeśli ją ostrzeżemy i zabierzemy z mieszkania,
zapobiegniemy morderstwu, ale nie dorwiemy Hwang Dae-du.
Musimy go złapać.
Mamy zrobić z niej przynętę?
To zbyt niebezpieczne.
Nie mogę prosić policji o wsparcie.
To niebezpieczne, ale nie mamy wyjścia.
Do Ji-suk pracuje w restauracji
przy autostradzie łączącej Daeju z Okcheon.
Zamykają o 22.00.
Po pracy zawsze wraca do domu autem.
Prawdopodobnie...
wtedy spróbuje ją zabić.
Musimy go tam dorwać i pozbyć się go na dobre.
Nie możemy go zabić.
Opęta inne ciało i zachowa dusze,
które już przejął.
To go na chwilę obezwładni.
Co wtedy zrobimy?
Musimy oddzielić go od innych dusz.
Pomożemy im przejść na drugą stronę.
A Hwang Dae-du...
Musimy zniszczyć jego duszę.
Potrafi pani to zrobić?
Hwang Dae-du nie jest już zwykłym człowiekiem.
Nie wiem, czy sobie z nim poradzę.
Myśli pan, że naprawdę się pojawi?
Ten drań jest dokładny.
Na pewno był tu już kilka razy.
Możliwe, że jest tutaj w tej chwili.
Hwang Dae-du nie da się tak łatwo złapać.
- Musimy być gotowi. - Kim Nak-cheon wrócił do życia?
A co, jeśli się domyślił?
Co do jego umiejętności... Co on teraz potrafi?
Detektywie Kim!
- Cholera! - Zaślepia cię strach
jak przerażonego szczeniaka!
- Kim Nak-cheon... - Odpuść sobie, sukinsynu.
Niedługo rozerwę cię na strzępy!
- Znów zginą ludzie. - Musimy go dorwać, nim do tego dojdzie.
Ten drań czerpie przyjemność ze strachu innych.
Nie może pan mu się dać.
Potrzebuję twojej pomocy.
Napisy: Małgorzata Fularczyk